| آمادگی لازم قبل از نمونه گیری |
"ناشتا ،از مصرف داروی هپاتوکسیک اجتناب گردد." |
| اطلاعات بالینی |
بطور طبیعی حدود 80درصد از فعالیت آلکالن فسفاتاز سرمی منشاء استخوانی و کبدی دارد و بقیه مربوط به روده ، کلیه و جفت میباشد.افزایش سطح آلکالن فسفاتاز سرمی نشانگر مفید و غیر اختصاصی از یک بیماری کبدی و یا استخوانی میباشد. در بیماریهای کبدی مختلفی از جمله بیماری کبدی کلستاتیک،انفیلتراتیو و التهابی و همچنین در موارد انسداد مجاری صفراوی داخل و خارج کبدی حتی در حضور مقادیر طبیعی بیلی روبین،آلکالن فسفاتاز بالا میرود.افزایش حرارت سرم به میزان 55 درجه سانتیگراد باعث یرفعال شدن آلکالن فسفاتاز استخوانی میگردد.اما در هر صورت،الکتروفورز ایزوآنزیمهای آلکالن فسفاتاز و نیز تعیین مقدار گاماگلوتامیل ترانسفراز(GGT) سرم آزمایشات بهتری برای تعیین نوع آلکالن فسفاتاز افزایش یافته میباشند.کاربرد آن در موارد زیر میباشد: ریکتز و نرمی استخوان-افزایش ویتامین D - بیماری پاژت استخوان - پرکاری تیروئید - هیپرپاراتیروئیدیسم- مصرف مزمن الکل - انسداد صفراوی- سیروز - بیماریهای ارتشاحی،گرانولومی کبد - هپاتیت - تومورها - علل آلکالن فسفاتاز پایین سرمی |
| احتیاط ها |
مقادیر طبیعی بایستی با توجه به روش انجام آزمایش ، سن ، جنس و وضعیت بارداری ارزیابی شود. افزایش آلالن فسفاتاز 2 تا 4 ساعت پس از مصرف پرچرب خصوصاً در افرادی که گروه خونی O یا B مثبت دارند مشاهده میگردد. همچنین ذخیره سازی نمونه موجب تا 30% افزایش در میزان ALP خواهد شد. داروهائی که سبب افزایش سطح سرمی آلکالن فسفاتاز میگردند عبارتند از آمینوگلیکوزیدها، آمیودارون ، داروهای ضد تشنج ، استفاده طولانی مدت از آسپرین ، کلرپرومازین،اریترومایسین ، استروژن ها، ایزونیازید ، لوتیروکسین، لیتیم ، داروهای کاهش دهنده قند خون ، متیل تستوسترون،ضدبارداری های خوراکی،فنوتیازین و هرداروئی که سبب کلستاز گردد.داروهائی که سبب کاهش سطح سرمی آلکالن فسفاتاز میگردند عبارتند از آلندرونات،کلوفیبرات،مصرف استروژن در زنان پس از یائسگی و تئوفیلین. |